آرایشگری در ۱۴۰۵: مدرک، هزینه دوره، مجوز و درآمد واقعی

ارزان‌ترین راه شروع، دوره‌های ۳۰ ساعته است: در جدول رسمی تهران ۱۴۰۵، رنگ کردن مو و براشینگ هر کدام حدود ۴٫۵ میلیون تومان، شینیون و صاف کردن مو هر کدام حدود ۹ میلیون و هایلایت ۱۱٫۲ میلیون تومان است. اما برای گرفتن مجوز و کار مستقل، دوره پایه لازم است: پیرایشگر مردانه با ۱۴٫۴ میلیون یا آرایشگر و پیرایشگر زنانه با حدود ۲۴ میلیون تومان. برای مجوز سالن زنانه، دست‌کم مدرک آرایش و پیرایش و یک تخصص می‌خواهند.

پرتقاضاترین مهارت‌ها: در آگهی‌های زنانه مهر ۱۴۰۵، رنگ مو، کوتاهی، شینیون، مش و لایت، براشینگ و کراتین بیشترین درخواست را داشتند. قیمت خدمات هم همین را نشان می‌دهد: در یک جدول بازار برای آرایشگاه‌های مردانه تهران در خرداد ۱۴۰۴، رنگ کامل مو ۲۵۰ تا ۷۰۰ هزار تومان و کراتینه ۸۰۰ هزار تا ۲٫۵ میلیون تومان بود، در برابر ۷۰ تا ۱۵۰ هزار تومان برای اصلاح ساده.

پس دوره پایه برای شروع و مجوز لازم است و تخصص‌هایی مثل رنگ و کراتین، خدمت‌های گران‌تری را ممکن می‌کنند.

برای گرفتن پروانه کسب آرایشگاه، چه زنانه و چه مردانه، این شرط‌ها لازم است:

• دست‌کم ۱۸ سال سن
• گواهی تخصصی آرایشگری از فنی و حرفه‌ای، یا اینکه یک نفر دارای این گواهی در سالن کار کند
• کارت بهداشت
• گواهی عدم سوء پیشینه
• برای آقایان زیر ۵۰ سال: کارت پایان خدمت یا معافیت
• گذراندن دوره آموزشی احکام تجارت و کسب و کار
• سند مالکیت یا اجاره‌نامه محل، و نداشتن بدهی مالیاتی

سالن زنانه شرط‌های بیشتری دارد. طبق بخشنامه اتحادیه آرایشگران زنانه تهران، فضا دست‌کم ۱۲ متر مربع باشد (با اپیلاسیون ۱۸ متر و برای آرایش دائم بیش از ۳۰ متر)، داخل پاساژ و مجتمع تجاری نباشد، نزدیک تعمیرگاه خودرو یا آرایشگاه مردانه نباشد، آیفون تصویری داشته باشد و داخل آن از بیرون دیده نشود. رضایت محضری همسر، یا برای خانم مجرد رضایت محضری پدر، هم جزو مدارک است.

درخواست از درگاه ملی مجوزها ثبت می‌شود. پروانه بار اول یک ساله است و بعد برای پنج سال تمدید می‌شود.

بیشتر آرایشگرها حقوق ثابت نمی‌گیرند. در ۳۵ آگهی آرایشگری مو که در ۱۳ مهر ۱۴۰۵ خواندیم، ۱۴ آگهی همکاری درصدی پیشنهاد داده بودند، ۷ آگهی اجاره صندلی و فقط ۲ آگهی حقوق ثابت. هیچ آگهی سهم درصد یا مبلغ اجاره را ننوشته بود، ۱۹ آگهی اصلا شیوه پرداخت را نگفته بودند و فقط ۳ آگهی از بیمه نام برده بودند.

آرایشگرها چقدر گرفته‌اند؟

بر پایه گزارش‌های معتبر حقوق، میانه حقوق دریافتی آرایشگرها در کل کشور در پایان ۱۴۰۴، ۲۴ میلیون تومان خالص در ماه بود و نیمه میانی آن‌ها بین ۱۶ تا ۳۸ میلیون گرفتند. حقوق درخواستی همین گروه برای ۱۴۰۵، ۳۲ میلیون تومان است. این گزارش برای آرایشگرها عدد جداگانه تهران یا سطح سابقه ندارد.

آگهی‌ها چه بازه‌ای نوشته‌اند؟

۲۰ آگهی از ۳۵ بازه درآمد نوشته بودند: آرایشگر مردانه ۲۰ تا ۳۰ میلیون، آرایشگر زنانه ۱۷ تا ۲۲٫۵ میلیون و دستیار ۹ تا ۱۷٫۵ میلیون تومان. در کار درصدی، درآمد واقعی به تعداد مشتری بستگی دارد و این بازه‌ها فقط تخمین کارفرماست.

سایت‌های کاریابی سهم کوچکی از استخدام سالن‌ها را نشان می‌دهند. از ۱۳۱ آگهی دسته آرایشگر در یک سایت بزرگ کاریابی، فقط ۳۵ آگهی برای آرایشگری مو بود و ۵۵ آگهی برای ناخن. ۸ آگهی از این ۳۵ آگهی برای دستیار یا کارآموز بود.

در آگهی‌های زنانه، رنگ مو (۹ آگهی)، کوتاهی (۸)، شینیون (۷)، مش و لایت (۶)، براشینگ (۶) و کراتین (۵) بیشترین درخواست را داشتند. آگهی‌های مردانه بیشتر نوشته بودند «مسلط به مدل‌های روز». ۲۱ آگهی سقف سنی گذاشته بودند که میانه آن ۴۰ سال بود، ۳ آگهی داشتن مشتری شخصی را شرط کرده بودند و فقط یک آگهی از مدرک فنی و حرفه‌ای نام برده بود.

در شاخه کاردانش هنرستان رشته آرایشگری وجود دارد: درس‌های نظری در مدرسه و درس‌های عملی در آموزشگاه‌هایی زیر نظر فنی و حرفه‌ای. نام و ظرفیت رشته‌ها در هر هنرستان و هر سال فرق دارد و در هدایت تحصیلی پایه نهم مشخص می‌شود. دیپلم کاردانش با گواهی مهارت فنی و حرفه‌ای یکی نیست.

دانشگاه علمی‌کاربردی در بعضی مراکز کاردانی آرایش و پیرایش زنانه دارد و نام و جای این رشته را باید در دفترچه همان نیمسال دید. برای کار در سالن و گرفتن مجوز، مدرک دانشگاهی لازم نیست و گواهی مهارت کافی است.